Ik schrijf dus al mijn hele leven: verhalen, gedichten, dagboeken, kaarten, brieven en zelfs carnavalsliedjes. Regelmatig kreeg ik aanmoedigingen, vorig jaar nog van Jacqueline Govaert tijdens een Krezip tour. Misschien miste ik vooral wat zelfvertrouwen om te beginnen, soms heb je gewoon net dat ene duwtje nodig.

Naast zo’n duwtje is het natuurlijk ook handig als het schrijven te combineren is met alles wat er bij een gezin komt kijken, én met het samen runnen van een boerenbedrijf en vakantieverblijf. Het voordeel is dat het ondernemen gewoon meeloopt in ons dagelijks leven, waardoor ik mijn tijd grotendeels zelf kan indelen. Zo probeer ik steeds meer ruimte te maken voor het schrijven en voor mijn andere grote liefde: tekenen.

Nu de kinderen wat ouder zijn, is er sowieso meer rust in mijn leven gekomen. Jarenlang stond mijn leven in de hoogste versnelling: werken, school, zwemles, muziekles, musicalschool, Jong Nederland, voetbal en natuurlijk de nodige kinderdrama’s. Tel daar een sociale agenda bij op die voller was dan mijn koelkast en je begrijpt hoe hectisch die periode soms was.

Misschien was dit dus altijd al een droom die op de achtergrond met me meeliep. En misschien was het simpelweg nog niet het juiste moment, maar nu lijkt er langzaam ruimte te ontstaan om toch echt naar die droom te luisteren.